قانون الزام اختصاص شماره ملی و کدپستی برای کلیه اتباع ایرانی
ماده 1- وزارتخانه های کشور و پست و تلگراف و تلفن موظفند با رعایت قوانین و
مقررات، برای کلیه اتباع ایرانی شماره ملی و کدپستی اختصاص دهند.
ماده 2- کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی، وزارتخانه ها، سازمانها، شرکت ها و مؤسسات دولتی
و وابسته به دولت، دانشگاهها، بانکها، شهرداریها، نهادهای انقلاب اسلامی و نیروهای
مسلح جمهوری اسلامی ایران و شرکتها و مؤسساتی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام
است موظفند از شماره ملی و کدپستی ده رقمی که توسط سازمان ثبت احوال کشور و در قالب
کارت شناسایی و با همکاری شرکت پست جمهوری اسلامی ایران برای شناسایی افراد و اشخاص
و محل کار یا سکونت آنها حسب مورد اختصاص خواهد یافت تبعیت نموده و بکار گیرند.
ماده 3- کارت یاد شده در ماده فوق بعنوان سند شناسایی اتباع ایرانی و مشمول کلیه
احکام حقوقی و کیفری مربوط است و باید همیشه همراه صاحب آن باشد.
تبصره : دارنده کارت در صورت تغییر محل سکونت یا کار خود، باید مراتب را در اولین
فرصت ممکن به سازمان ثبت احوال کشور اطلاع دهد.
ماده 4- صدور هرگونه کارت شناسایی اداری یا صنفی یا گواهینامه رانندگی و مشابه
آنها، بدون درج شماره ملی و کدپستی ممنوع است
تبصره : کارتهای شناسائی اداری، صنفی یا گواهینامه رانندگی و مشابه آنها که قبل از
تصویب و اجرای این قانون صادر شده اند تا زمانی که شرایط برای تعویض آنها به شکل
جدید فراهم نگردیده معتبر خواهند بود.
ماده 5- دولت موظف است هزینه های اجرای طرح شماره ملی و کدپستی را در بودجه
دستگاههای اجرایی مربوط پیش بینی نماید.
ماده 6- آئین نامه اجرائی این قانون توسط وزارتخانه های کشور و پست و تلگراف و تلفن
ظرف مدت 2 ماه تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
قانون فوق مشتمل بر شش ماده و دو تبصره در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ هفدهم
اردیبهشت ماه یک هزار و سیصد و هفتاد و شش مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ
24/2/1376 به تائید شورای نگهبان رسیده است