قانون الزام اختصاص
شماره ملی و کد پستی برای اتباع ایرانی
ماده 1- وزارتخانه
های کشور و پست و تلگراف و تلفن موظفند با رعایت قوانین و مقررات ، برای کلیه اتباع
ایرانی شماره ملی و کدپستی اختصاص دهند.
ماده 2- کلیه اشخاص
حقیقی و حقوقی ، وزارتخانه ها ، سازمانها ، شرکت ها و مؤسسات دولتی و وابسته به
دولت ، دانشگاهها ، بانکها ، شهرداریها ، نهادهای انقلاب اسلامی و نیروهای مسلح
جمهوری اسلامی ایران و شرکتها و مؤسساتی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام است
موظفند از شماره ملی و کدپستی ده رقمی که توسط سازمان ثبت احوال کشور و در قالب
کارت شناسایی و با همکاری شرکت پست جمهوری اسلامی ایران برای شناسایی افراد و اشخاص
و محل کار یا سکونت آنها حسب مورد اختصاص خواهد یافت تبعیت نموده و بکار گیرند.
ماده 3- کارت یاد
شده در ماده فوق بعنوان سند شناسایی اتباع ایرانی و مشمول کلیه احکام حقوقی و کیفری
مربوط است و باید همیشه همراه صاحب آن باشد.
تبصره : دارنده کارت
در صورت تغییر محل سکونت یا کار خود ، باید مراتب را در اولین فرصت ممکن به سازمان
ثبت احوال کشور اطلاع دهد.
ماده 4- صدور هرگونه
کارت شناسایی اداری یا صنفی یا گواهینامه رانندگی و مشابه آنها ، بدون درج شماره
ملی و کدپستی ممنوع است
تبصره : کارتهای
شناسائی اداری ، صنفی یا گواهینامه رانندگی و مشابه آنها که قبل از تصویب و اجرای
این قانون صادر شده اند تا زمانی که شرایط برای تعویض آنها به شکل جدید فراهم
نگردیده معتبر خواهند بود.
ماده 5- دولت موظف
است هزینه های اجرای طرح شماره ملی و کدپستی را در بودجه دستگاههای اجرایی مربوط
پیش بینی نماید.
ماده 6- آئین نامه اجرائی این قانون توسط وزارتخانه های کشور و پست و تلگراف و تلفن
ظرف مدت 2 ماه تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
قانون فوق مشتمل بر
شش ماده و دو تبصره در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ هفدهم اردیبهشت ماه یک هزار و
سیصد و هفتاد و شش مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 24/2/1376 به تائید شورای
نگهبان رسیده است